(( قسمتی از موش و گربه ی عبید زاکانی ))

ای خردمند زیرک دانا

قصه موش و گربه برخوانا

از من این داستان شیرین را

گوش کن همچو در غلتانا

این شنیدم که گربه ای خونخوار

بود چون اژدها به کرمانا

گربه ی دوربین شیر شکار

کهربا چشم و تیز مژگانا

شکمش طبل و سینه اش قاقم

تیزچنگ و ستبر دندانا

با عروسان میان جامه خواب

کدخدا را به خانه مهمانا

رهبر دیگ و چمچه و کاسه

مشرف صحن و سفره نانا

از غریوش به وقت غریدن

موش بیچاره شد هراسانا

هر کجا بو به خردنی بردی

بربودی ز خام و بریانا

روزی این گربه شد به میخانه

از برای شکار موشانا

در پس خم می نمود کمین

همچو دزدی که در بیابانا

ناگهان موشکی ز دیواری

جست بر خم می خروشانا

سر به خم نهاد و می نوشید

مست شد همچو شیر غرانا

گفت کو گربه تا سرش بکنم

همچو گویی زنم به چوگانا

گربه در پیش من چو سگ باشد

گر شود رو به میدانا

گربه این را شنید و دم نزدی

چنگ و دندان زدی به سوهانا

ناگهان جست و موش را بگرفت

بفشردش به زیر دندانا

موش گفت که من غلام توام

در گذر از من و گناهانا

مست بودم اگر بدی گفتم

بد بگویند جمله مستانا

گربه گفتا دروغ کمتر گو

نخورم من فریب و دستانا

می شنیدم هر آنچه می گفتی

تف به روی تو نامسلمانا

گفت و آن موش را بکشت و بخورد

پس به مسجد بشد خرامانا

دست و رو بشست و مسح کشید

ورد می خواند همچو ملانا

(( کای خدا توبه می کنم که دگر

ندرم موش را به دندانا

بهر این خون ناحق ای داور

من تصدق دهم دو من نانا ))